Sjálfur er ég ekki áhugasamur bloggari, sérstaklega ekki um almenn dægurmál. Ég tel mig þó ekki hafa neina sérstaka fordóma gagnvart þessari vinsælu iðju fjölmargra Netnotenda. Helsta markmið mitt með því að setja þennan vef upp er einfaldlega að velta vöngum yfir því hvort vefumsjónarkerfi af þessu tagi gæti e.t.v. hentað, skjólstæðingum mínum, kennurum í Kennaraháskóla Íslands. Vefsíðugerð hefur verið mjög almenn aðferð margra kennara til að miðla kennsluefni, eiga samskipti hverjir við aðra og ekki síður við nemendur. Annar opinberi vefurinn hér á landi var vefur Íslenska Menntanetsins en hönnuður hans og umsjónarmaður er kennari við skólann, Jón Jónasson. Listin að vefa er þaðan komin inn í kennslusamfélag skólans og hefur æ síðan verið snar þáttur í námi og kennslu. Einn fjölsóttasti vefur landsins á þessu sviði er vísast Kennslufræðavefur Ingvars Sigurgeirssonar prófessors í menntunarfræðum. Hann hefur einnig haft umsjón með Leikjabankanum/Leikjaveefnum sem er einkar áhugavert dæmi um vef sem þróast hefur í takt við tæknina allt frá árinu 1998. Sömu sögu má segja um marga kennsluvefi sem hafa lifað af, þróast og dafnað í ölduróti tækninnar.

Nú er þessi hefðbundna vefsíðugerð  (vefhönnun) á undanhaldi og við taka netsamfélög og þekkingarsamfélög af ýmsu tagi sem eru einkar vel fallin til að tengja saman fólk með sameiginleg áhugaefni. Bloggvefir eru dæmi um slíkt og hefur notkun þeirra aukist gífurlega á stuttum tíma. Verkfærin til þessara hluta eru einnig býsna sundurleit. WordPress er dæmi um bloggkerfi sem mér sýnist að geti hugsanlega leyst af hefðbundna heimasíðugerð í KHÍ, t.d. með FrontPage. Kerfið virðist tiltölulega einfalt sem vefumsjónarkerfi og því fylgja ýmsir kostir að söðla um. Kerfið byggir á gagnagrunni og nútímalegri hugsun um almenna netnotkun. Í þessu felst m.a. Vefmeistarar geta myndað samfélög til samskipta og miðlunar, þeir geta látið efni frá öðrum streyma sjálfvirkt inn á vefsvæðið sitt og boðið öðrum sem styðja slíka gagnastrauma að gera slíkt hið sama. Ekki þarf að hanna meginumgjörð vefsins en þó er hægt að aðlaga hana ýmsum persónulegum þörfum, setja inn efnisflokka með undirsíðum o.m.fl. Þessir vefir hafa innbyggða efnisritla, misfullkomna þó og svo fylgir umsýslukerfi fyrir þá sem stjórnendaaðgang hafa að kerfinu.

Nú veit ég ekki hvort þetta kerfi fullnægir þörfum mikilvirkara vefsmiða í Kennaraháskóla Íslands en þeir sem koma nýir inn og hafa ekki fengið grunnþjálfun í vefhönnun og umsýslu vefsetra ættu a.m.k að gefa þessum kosti gaum í þeim tilgangi að halda úti eigin heimasíðu í stað þess að ráðast fyrst í umtalsverða grunnþjálfun í vefsíðugerð. Ég læt það svo ráðast af viðtökum hvort ég legg til að smiðja bjóði fjölnota umhvefi af þessu tagi í þágu starfsmanna Kennaraháskólans

Þorvaldur Pálmason, thpalma@khi.is